Sessiz Çocuklar Zeki mi Yoksa Depresif mi?

Çocuklar “yaramaz” olduğunda ebeveynler bir uzmana başvururlar, ancak içine kapanıp sessiz kaldıklarında “benim çocuğum zeki” diyerek müdahale etmezler.

Çocuklarda depresyon, çocukların davranışlarında kendini gösterir. Çocuklar bencil ise, enerji eksikliği varsa, o zaman çocuk depresyona girebilir. Çocukluk depresyonu 4 ayrı dönemde ele alınmalıdır;

0-2 yaşında.

Bu dönemde bebeklerin maddi ve manevi bir anneye ihtiyacı vardır. Bu yaştaki çocuklar zamanlarının çoğunu anneleriyle geçirirler. Çocuğun bu dönemdeki maddi ve manevi ihtiyaçları anne tarafından karşılandığı için anne ile olan ilişkisi çocuğun gelişiminde önemli rol oynar ve eğer anne bu dönemde depresyona girerse çocuk da bundan etkilenir.

2-4 yaşında.

Depresyon çocuğun gelişimini yavaşlatır. Konuşmada gecikme veya kekemelik olabilir. Bu dönem (2,5-3 yıl) konuşma hızlandırma dönemidir. Bir çocuğun tuvalet alışkanlığı, konuşma sorunu gibi durumlar gecikebilir.

Bu dönemde bir çocuğun kız veya erkek kardeşinin doğması, aileden birinin ayrılması veya aileye yeni birinin girmesi, aile içi çatışma ve gerginlik, ailede köklü değişiklikler çocukta depresyona neden olur. Depresyon, tırnak yeme, parmak emme veya gerginlik olarak kendini gösteren davranış bozuklukları olarak kendini gösterir.

4-6 yaşında.

Bu yaş dönemi çocuğun sosyalleşme dönemidir. Depresif bir çocuk diğer çocuklarla oynamak istemez, tembeldir, okula ya da anaokuluna gitmek istemez ve ailesinden ayrılmak istemez.

Aslında bu durumda aile bazen çocuğa bağlanır. Çocuğun okula uyum sağlaması zorlaşır. Ebeveynler çocukta depresyon durumu olduğunu görmezler, bunun çocuğun karakteri olduğunu düşünürler. Depresif bir çocuk “tembel” olur ve okulda başarılı olamaz.

6-11 yaşında.

Bu süre içinde sorunlar çözülmezse daha da büyüyecek ve başka sorunlara yol açacaktır. Çocukluk döneminde ortaya çıkan sorunlar, ergenlik döneminde ciddi şekilde ortaya çıkmaktadır.

Bir cevap yazın